Tónmöskvi er búnaður til að auka aðgengi heyrnarskertra að töluðu máli.
Tæknin er fólgin í snúru, sem lögð er í hring og myndar rafsegulsvið.Þessi tækni gerir notendum heyrnartækja, sem hafa sérstaka móttakara fyrir tónmöskvasendingar (T-spólu), kleift að heyra betur það sem sent er í gegnum tónmöskvann.
Tónmöskvi styttir fjarlægð hljóðsins frá hljóðgjafa til heyrnartækja.
Notandinn þarf að vera staðsettur innan segulsviðsins til að tæknin komi að notum.
„Samkomusalir skulu eftir því sem við á vera búnir tónmöskvakerfi eða öðru sambærilegu kerfi með tilliti til heyrnarskertra.“
félagsheimili, leikhús, kvikmyndahús, veitingahús, kirkjur, safnaðarheimili, hús með fundarsölum, sýningarsölum, fyrirlestrarsölum, íþróttasölum, mötuneyti fyrir 50 manns eða fleiri....
Þjóðleikhúsið hefur tónmöskva í fjórum til fimm ystu sætum beggja vegna í sætaröðum 1 til og með 9 og í öllum sætum í sætaröð 10.
Borgarleikhús hefur tónmöskva bæði í litla sal og aðalsal. Í litla sal er tónmöskvi í öllum sætum á 4. og 5. bekk (tvær efstu sætaraðir). Í aðalsal er tónmöskvi í öllum sætum á 1. til og með 5. bekk. Tónmöksvi er í sex ystu sætum á 6. til og með 13. bekk, beggja megin í salnum. Þá er tónmöskvi í öllum sætum á 15. til og með bekk 17.
Kirkjur á Reykjavíkursvæðinu hafa margar tónmöskva og liggja þeir yfirleitt meðfram veggjum. Best er þá að sitja sem næst veggjunum til að ná sendingum tónmöskvans vel.